Τετάρτη 26 Μαΐου 2021

ΝΗΠΑ Βουνιατάδων Κέρκυρας: Τόπος που έχει τη δική του Ιστορία! Επετειακό 2021!

ΝΗΠΑ

Βουνιατάδων  Κέρκυρας:

Λόφος που έχει

τη δική του Ιστορία!

 

Με αφορμή

και το Επετειακό 2021


του Γιάννη Ζωχιού

(Η παρουσίαση, και ως εμπλουτισμός ψηφίδων βιογραφίας μου εδώ: https://autenergos.blogspot.com/2021/04/blog-post.html )

 


Επανερχόμαστε  και στην αγαπημένη μου ΝΗΠΑ σταθερά, μετά το "φρενάρισμα" από 2013 λόγω υγείας.

Αλλά, φυσικά, η όποια "επαναφορά" δεν μπορεί πλέον ναναι "ολική".

Η αδιάκοπη δημιουργία 10ετιών, με ιδιαίτερες  υποδομές-αγορά ακινήτων-εκδηλώσεις, φρεναρίστηκε λίγο από το 2013, επειδή  -ξαφνικά- η υγεία μου  επέβαλε περιορισμούς.

Βέβαια υπήρχε φροντίδα  από απόσταση χάρη στην πολύμορφη γνώση-εμπειρία, στις  υποδομές που είχαν προηγηθεί και σε συνεργάτες!

Δεν απουσίαζε η  φροντίδα ακόμη και για τις εκδηλώσεις Αη Γιάννης Ντόργου- ΝΗΠΙΚΑ (28 και 29 Αυγούστου), κάθε "μονή  χρονιά" που  έχω την ευθύνη στην κοινή ιδιοκτησία με τον Αδελφό μου (αλλά και με  "δικαιώματα" στις Αδελφές μας στον ιδιαίτερο “Χώρο”).


Τα ΝΗΠΙΚΑ είναι μια εξέλιξη των διαχρονικών εκδηλώσεων στη ΝΗΠΑ:   Αη Γιάννης Ντόργουαλλά περιοδική.

Βέβαια, στο ξεκίνημα των  ΝΗΠΙΚΩΝ το 2001  ( αφού είχε επέλθει ο θάνατος και των δύο στυλοβατών και δημιουργών Γονέων ), είχα αναφέρει ότι, λόγω που οι ιδιοκτήτες ως εσωτερικοί μετανάστες  κατοικούμε  στην  Αθήνα,  μπορεί κάποια χρονιά οι γιορτές -συνολικά-  να είναι με τυπικό χαρακτήρα.  Ή, και να μην οργανωθούν.

Και αυτό θα ισχύει.

Όμως και ο Σπύρος  με τις Αδελφές μας, σε  κάποιες από  τις "ζυγές χρονιές"  που ο ίδιος έχει την ευθύνη, οργάνωσαν  εκδηλώσεις και με μορφή ΝΗΠΙΚΩΝ, δηλ. και το βράδυ 28 Αυγούστου.

 

Οι Αδελφές φυσικά, εκτός από το σημαντικό ρόλο κατά την πολυδημιουργική  συνύπαρξη στη ΝΗΠΑ,   έχουν αδιάκοπα  ιδιαίτερες συμβολές.

Ακόμη και σε επισκευές-συντηρήσεις στο Εκκλησάκι  και στις οργανώσεις εκδηλώσεων. 

Στον ιδιαίτερο δε Χώρο εκκλησίας/νεκροταφείου/εκδηλώσεων, πέρα από τους ισότιμους  δύο ιδιοκτήτες στο συνολικό Κτήμα Αη Γιάννης/Πιέρρη,  έχει συμφωνηθεί να είναι σεβαστά (και θα είναι) δικαιώματα στις 4 Αδελφές μας: Μαρίκα, Νίνα, Λένη, Έλλη. Και για τις οικογένειές  τους.

Φυσικά, πλήρως ελεύθερες οι Αδελφές  μας και στις ιδιοκτησίες της Οικογένειάς μου: Χριστίνα-Τάσος-Λάνα!

 

Λόγω γνώσης και εμπειρίας, λοιπόν,  δε με  εμπόδισε η ασθένεια από 2013 ώστε   και στις "μονές χρονιές" μου 2015/2017/2019   να γίνονται,   από απόσταση και με συνεργάτες, αναγκαίες προετοιμασίες.

Επιπλέον, με δημοσιεύσεις και  το κόστος  για απαραίτητα της Γιορτής, διευκόλυνα το  τυπικό μέρος της πρωινής εκδήλωσης  που ο Σπύρος επιθυμούσε να φέρει σε πέρας.

Τον ευχαριστώ γι αυτόν τον κόπο!

 

Βέβαια, τότε, σταμάτησαν ειδικές εργασίες στο Εκκλησάκι με τις οποίες, εκτός άλλων αναγκαίων, θα μονωνόταν η σκεπή και θα αποτρεπόταν  η είσοδος “πετονιών” τα οποία επιδείνωναν την κατάσταση εντός.

Όμως, έκτοτε, απαιτείται μεγαλύτερη προστασία και για τους επισκέπτες.


Ο Λόφος 

ΝΗΠΑ ή ΝΤΟΡΓΟΥ

 έχει βαθιά ιστορία.

 

Οι Αγιοκαδίτες προπροπρο Παππούδες και Γιαγιάδες μας, παρά την ιδιομορφία του Χώρου,   δημιούργησαν σημαντικά: Κτήματα, πηγές, δύο λουτρουβειά, οικήματα (κάποια και με όροφο), Εκκλησάκι και με οικογενειακό νεκροταφείο.

Τα λιθάρια για τα λουτρουβειά, κόπηκαν από ειδικούς στα βουνά της ΝΗΠΑΣ.

Εκτός από πηγές, στο οροπέδιο και σε στις πλαγιές υπάρχουν πηγάδια.

Οι Γονείς, Αναστάσης (Τάτσης) και Γιαννούλα, τίμησαν  τους Προγόνους  και  στόλισαν πολύμορφα το Λόφο με τις δικές τους δημιουργίες προσθέτοντας και  νέες ιδιοκτησίες  στη ΝΗΠΑ αλλά και σε Αγίους Δέκα - - Βουνιαταδες (γενέτειρα της Μητέρας μας).

Τα 6 Παιδιά τους, από νήπια, συμμετείχαμε πολύ ενεργά και πολύτροπα στις γονικές δημιουργίες, με τη δική  τους το καθένα συμβολή.


Στους επίσημους χάρτες (στρατιωτικούς-κρατικούς) ο Λόφος αναφέρεται: ή ΝΗΠΑ ή ΝΤΟΡΓΟΥ.

Στην Κατοχή, Ιταλοί στρατιώτες με πολυβολεία εγκαταστάθηκαν στο οροπέδιο “παρατηρώντας” τα γύρο.

Στους Γονείς μας όμως δεν έμειναν εικόνες από ιδιαίτερα αρνητική συμπεριφορά τους, ως κατοχική δύναμη. Μάλιστα, πλήρωναν τα πουλερικά που τους έσφαζαν.


Στους πρόποδες, ο Λόφος κυκλώνεται από δύο ποτάμια:

Το ένα, μεγάλο, ξεκινάει και πήγαζε από Κάτω Γαρούνα (Αγ. Θανάση).

Το άλλο, με δύο αφετηρίες, κάτω από τις Παυλιάνες.

Συναντώνται δε, τα δύο ποτάμια, στην Καλαμιώτισσα.  Από εκεί, ενιαία, καταλήγουν και εκβάλλουν στη Μεσσογγή: Το γνωστό "Ποτάμι Μεσσογγής".


Η Καλαμιώτισσα είναι ιστορικό εκκλησάκι ( παλιά βυζαντινό μοναστήρι με νεκροταφείο) στη νότια πλαγιά της ΝΗΠΑΣ, προς Στρογγυλή.

Ερευνητής-Λαογράφος από Αγ. Δέκα  με ενημέρωσε ότι, αρχές 1700, θάφτηκε εκεί Προπάππους μας, ο πρώτος (μέχρι στιγμής με αυτήν την έρευνα) καταγραμμένος ως Ντόργος.


Στην Καλαμιώτισσα όμως, στο ποτάμι που πήγαζε  από Γαρούνα,    θα γίνει και το ένα από τα δύο φράγματα  ύδρευσης της Κέρκυρας, στους πρόποδες της ΝΗΠΑΣ  προς Σταυρό-Στρογγυλή.

Υπενθυμίζω πως τα φράγματα ήταν η πρότασή μου στο Αναπτυξιακό Συνέδριο της ΟΚΕΣΑ για την Κέρκυρα που οργάνωσα,  το 1987, στην Αθήνα. Εκεί υιοθετήθηκε η λύση: Φράγματα  για ύδρευση/άρδευση  και έτσι ξεκίνησε το 1989 η όλη διαδικασία, αλλά μόνο για ύδρευση. Όμως,  χάνεται  συνεχώς πολύτιμος χρόνος.

Βέβαια, το 1987 που πρότεινα και μετά πάλευα την προώθηση αυτής της λύσης, δε φανταζόμουν ότι οι πρόποδες της ΝΗΠΑΣ θα φιλοξενούσαν το ένα από τα δύο φράγματα. Το άλλο, στο  Μελισσούδι Χωρεπισκόπων ( https://autenergos.blogspot.com/2018/07/1987-1989.html ).


Σημειώνεται πως, εκτός από το Λόφο ΝΗΠΑ, όλος ο Κάμπος (μετά από Γαρούνες μέχρι το Λιβάδι Βουνιατάδων) πλημμυρίζεται από Αγιοκαδίτες οι οποίοι, λόγω της ορεινότητας του Χωριού, αναζητούσαν διεξόδους σε πεδινά.

Δεν είναι τυχαίο ότι σε Βουνιατάδες και Παυλιάνες είναι διακριτοί οι γάμοι με καταγωγή από Αγ.Δέκα. Φυσικά,  και Ντοργέων.


Το 1982 με τον αδελφό μου Σπύρο αγοράσαμε,  εξ ημισείας, το κτήμα Αη Γιάννης/Πιέρρη.

Κτήμα που όμως δεν επιδιώξαμε τη χρησικτησία αφού  και  οι πρόγονοι μας, για εκατοντάδες χρόνια, δημιούργησαν σημαντικά παρά τις δυσκολίες λόγω της θέσης που βρίσκεται.

(Πιέρρης, και με αρχοντικό στους Αγ.Δέκα.  Θείος του Ευγένιου και της Βάντας, της κατασπαραγμένης Κόρης από καρχαρία τον Αύγουστο  1951).


Οι δυναμικοί δημιουργικοί 

Γονείς μας όμως

τα ανέδειξαν όλα και πολλαπλά.

 

Οι ανήσυχοι Γονείς μας δεν έμειναν στα των Παππούδων/Γιαγιάδων. Έκαναν τα δικά τους άλματα!

Άλματα, ΜΟΝΟ με τον Δικόν τους, αλλά  και των Παιδιών τους,  τον ιδρώτα. Όπως δεν ανέχονταν καμιά από κανέναν αδικία, έτσι αποστρέφονταν και να αδικούν. 

Εργαζόταν σκληρά-πολύμορφα και με απίθανες στηρίσεις για να δημιουργούν.

Αναζητούσαν και νέες εργασιακές διεξόδους για να επιβιώσει στο Λόφο η 8μελής οικογένεια. Συμβολικά, 5 χώροι των ασβεστοκάμινων, θα εικονίζουν μερικά  αυτήν την  αναζήτηση   δράσεων για ζωή.  Και φυσικά,  οι μπουγιάτες για κάρβουνα. 

Ο Μπαμπάς, εργάτης διακριτός και σε  κάθε σκληρή εργασία.  Συχνά, και εσωτερικός μετανάστης.  Η Μάνα, Ηρωίδα, μόνη με έξη παιδιά μες στη ΝΗΠΑ! 

Άλματα, και με το  ξεκίνημα -αρχή 1950-  των Εκδηλώσεων: Αη Γιάννης Ντόργου κάθε  29 Αυγούστου. Αλλά μόνο πρωί λόγω των αποστάσεων και των δύσκολων συνθηκών να φθάσει κανείς στο  Λόφο!  

Εκδηλώσεις όμως που τις ήθελαν να πρωτοτυπούν, να τις εμπλουτίζουν, διευρύνουν και δημιουργούν πολιτιστικά. 

Έδιναν, από τη 10ετία 1950 (ΝΑΙ, τότε στη ΝΗΠΑ), χρώμα και με κερκυραϊκές στολές.

Οργανώθηκαν διαγωνισμοί με βραβεύσεις  για παιδιά και την αξιολόγηση έκαναν βασικά οι Πανηγυριώτες.

Και φυσικά, από το ξεκίνημα, πλημμύριζαν οι μελωδίες των σημαντικών μουσικών: Θανάσης Σπίνουλας, Αδελφοί Ζωχιοί, Πέτρος Αλαμάνος....! 

Και βέβαια, γέμιζαν κόσμο από παντού και ελεύθερα παρά τις δυσκολίες του απόμακρου χώρου με τα κακοτράχαλα μονοπάτια.

Και κει, δίπλα στα μνήματα Προγόνων, μαζί τους τραγουδούσαν: Σας αξίζει η τιμή! Βλέπετε πώς σας τιμάμε; Έτσι, και πάντα,    οι νεκροί μας θα τιμώνται!

Έτσι λοιπόν οι Γονείς μας εκπαίδευαν, μας προέτρεπαν και μας ήθελαν ενεργούς  από νήπια, ουσιαστικά συμμέτοχους στις δημιουργίες τους και στη ΝΗΠΑ.

Και επιθυμούσαν, εύχονταν, απαιτούσαν να συνεχίσει η ΝΗΠΑ δημιουργικά, προσθέτοντας νέα σε όσα είχαν προηγηθεί για 100ετίες.

Παρά τις αγωνίες τους για το ποια και πως θαναι η  συνέχεια της ΝΗΠΑΣ  (όπως, συνήθως, όλοι οι γονείς), εξέφραζαν την ελπίδα ότι, αφού οι Πρόγονοι και οι Ίδιοι δημιούργησαν από το μηδέν τόσα πολλά, παρά τα ανύπαρκτα μέσα και τις δυσκολίες του Λόφου, τα Παιδιά τους μπορούν και πρέπει να εκτινάξουν όσα και από προγόνους  είχαν κατορθωθεί,  αξιοποιώντας τα σύγχρονα μέσα και συνεργαζόμενα δημιουργικά.  Και, κυρίως, ανιδιοτελώς.

 

Υποδομές και ΝΗΠΙΚΑ λοιπόν, ανταποκρίνονται και  σαυτήν τη Γονική απαίτηση


Ο ιδιαίτερα ονειροπόλος για τη ΝΗΠΑ Μπαμπάς μας (πάντα με ειρηνικές προθέσεις  μα και ζήλο  να προσφερθεί για να  γίνει Λαογραφικό Μουσείο το πατρικό στους Αγ. Δέκα), ήταν αφάνταστα ενθουσιασμένος όταν, το 1999 λίγο πριν πεθάνει, είδε γεννήτρια  με  ρεύμα στη ΝΗΠΑ και κουβεντιάζαμε για εκδηλώσεις και την παραμονή βράδυ.

Εκδηλώσεις που θα αναβάθμιζαν τη, συνήθη αλλά δυναμική, παρεϊστικη μάζωξη της Παραμονής.

Δυστυχώς, δεν πρόλαβε να τις γνωρίσει.

Ειδικά την πρώτη εκδήλωση, ως ΝΗΠΙΚΑ, που του είχα υποσχεθεί ότι θα τον τιμά, ως  πολύχρονα μετανάστη (εσωτερικού αλλά, παραλίγο, και εξωτερικού).



Είμαι περήφανος

για τη ΝΗΠΑ!


Περίφανος για τους Προγόνους, τη Γονική μου  8μελη Οικογένεια και όσα δημιουργήθηκαν και θα δημιουργούνται.

Εκεί, στην Κατοικιά/στους... λόγγους, μεγαλώσαμε τα 6 Αδέλφια. Τα περισσότερα, και γεννήθηκαν.

Από Εκεί συνέχισε, το Καθένα μας, τη δικιά του ιδιαίτερη πορεία. Και αγωνιά να επιστρέφει.


Προσωπικά, χαίρομαι ιδιαίτερα που, με την αδιάκοπη παρουσία μου,  συνέβαλλα  (με κάθε μέσο αλλά δίχως ιδιοτέλεια  και χωρίς  κάποιο όφελος ή βοήθεια, ποτέ,  μέχρι σήμερα) σε όσα η Γονική μας Οικογένεια, Γονείς και Αδέλφια: Τιμήσαμε-εξελίξαμε-αποκτήσαμε.


Ιδιαίτερα, βέβαια,  ικανοποιούμε και με τις  συνεχείς -μέχρι σήμερα- ποικίλες  πρωτοβουλίες μου (πάντα αθόρυβα αλλά  με κόπο-κόστος), όπως: 

- για  ισχυρές υποδομές (εξωτερικοί και εσωτερικοί δρόμοι, δεξαμενές με δίκτυο, μεταφορά νερού 800 μέτρα από το δίκτυο  Γαρούνα, καλλιέργειες/συντηρήσεις κλπ) 

- για το 3επιπεδο κτίσμα στις Βουνιατάδες κλπ (διαφορετικά θα υπήρχε μόνο το πρωτόκτιστο  των αρχών 1960).

- για τις εκδηλώσεις, και ως ΝΗΠΙΚΑ.


Και, αποκαλύπτω εδώ ότι, στα περισσότερα από τα έργα μου ως συγγραφέας (μυθιστόρημα-θέατρο-ποίηση) η ΝΗΠΑ "πλέκεται" πολύτροπα.

Στα όνειρά μου, και ένα υπαίθριο θέατρο.


Χαίρομαι που και παιδιά μας γητεύονται από τη ΝΗΠΑ και συνεχίζουν.

Και η χαρά μου αυτή θαναι αιώνια ως  μόνιμος, και μετά θάνατο, κάτοικος!


 

Το (“μονό έτος”) 2021 είναι επετειακό:

- 70 χρόνια Αη Γιάννης Ντόργου

 - 20 χρόνια και ΝΗΠΙΚΑ ( https://autenergos.blogspot.com/2019/08/blog-post_27.html )

Βέβαια, ο ξαφνικός θάνατος της Μαρίκας μας (παρότι χαιρόταν και συμβούλευε για όσα επετειακά σχεδιάζονται), επιβάλλει προσαρμογές.

Προσαρμογές, επίσης, φροντίζοντας και την προστασία από την Πανδημία αλλά και από τη μακρόχρονη  “παρουσία” πετονιών εντός.


Ένα ευχαριστώ και σε Συνεργάτες. Η γνώση τους για το Χώρο και των  διακριτών  κτημάτων με τον Αδελφό μου ( ο οποίος τους επιβεβαίωνε και τα όρια),  συνδυαστικά με τη χρήση της τεχνολογίας, βοηθούν ώστε να μην απουσιάζει η πολύμορφη και συνεχής παρουσία.


Ιδιαίτερες οι ευχαριστίες και προς Όλες και Όλους Εσάς που, για πολλές 10ετίες, μας τιμάται με την παρουσία και συμμετοχή σας.

Και, παρά την ιδιομορφία και δυσκολίες του Χώρου, έρχεστε έως και 100δες.

Σας περιμένουμε!

Θα σας περιμένουνε!

 ΌλεςΌλους!

 

 

(Αυτονόητο ότι, αυτή η  λιτή   ψηφιδιακή   ΝΗΠΑϊκη εικόνα μου, γίνεται μεν στα πλαίσια  μιας πολύ συνοπτικής Προγονικής και Γονικής παρουσίασης  αλλά χωρίς  να καταγράφεται και η ξεχωριστή εικόνα Καθενός, κάτι που  είναι ίδιο δικαίωμα).

Δεν υπάρχουν σχόλια: