Κυριακή, 25 Σεπτεμβρίου 2016

Τύποσ 25/9/2516μ.Δ.(μετάΔημοκρατία)Και Κερκυραϊκός! Θα είναι "σεισμικές" ή... μεταβολίτσες;

http://www.ethnos.gr

 Προς ΣΥΡΙΖΑ: 
-Θα είναι "σεισμικές" ή... μεταβολίτσες;
-Πότε θα αποφασίσετε να κάνετε... σεισμούς  ενάντια στη Δεξιά Λερναία Ύδρα αντί να τη χαϊδεύετε; 
-Απαιτούμε έργα, μεγάλα, αποφασιστικά, αντιδεξιά!
Η Κέρκυρα Σήμεραhttp://corfunews.org/efimerides/

Σάββατο, 24 Σεπτεμβρίου 2016

Γ.Ζωχιού: 2 Εισηγήσεις σε συνέδρια για τον Εθελοντισμό και την Κοινωνική Οικονομία


 Γ.Ζωχιού:
2 Εισηγήσεις σε συνέδρια 
για τον Εθελοντισμό και 
την Κοινωνική Οικονομία

Ο  ΑΥΤΕΝΕΡΓΟΣ δημοσιεύει τις δύο εισηγήσεις 
του Γ. Ζωχιού σε δύο  Συνέδρια-Εκδηλώσεις τον Ιούλιο και 
Σεπτέμβρη 2016: 
δημοσιεύεται η Η ανακοίνωση της ΟΚΕΣΑ και η  Διακήρυξη και το Σύμφωνο Συνεργασίας 
για το "Ιδιαίτερο ιστορικό γεγονός" 
       Ίδρυσης   ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ 
ΤΩΝ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΩΝ ΚΑΙ ΔΙΚΤΥΩΝ
               ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ



Οι 2  Εισηγήσεις:

Banner_728x90 1η εισήγηση: 

 
Εθελοντισμός
 
Εθελοντικές πρωτοβουλίες 

Τοπικής Ανάπτυξης

Εισήγηση Γιάννη Ζωχιού
Επίτιμου Προέδρου Ο.ΚΕ.Σ.Α.
(ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΚΕΡΚΥΡΑΪΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΑΤΤΙΚΗΣ)
στην Ημερίδα του Συνεδρίου: 
Φεστιβάλ Εθελοντισμού 2016 

(www.ert.gr/festival-ethelontismou-2016-stin-technopoli-dimou/



ΚυρίεςΚύριοι,Φίλες/Φίλοι,
Κατ' αρχήν, λίγες σκέψεις για τον εθελοντισμό!
Θα κάμω τη διάκριση μεταξύ εθελοντισμού και χρήσης του εθελοντισμού.
Αυτών δηλαδή που προσφέρουν τις δυνάμεις τους έχοντας το αίσθημα της κοινωνικής προσφοράς και αλληλεγγύης και κείνων που χρησιμοποιούν το εθελοντικό αίσθημα δίχως όμως να διακρίνεται αν οι ίδιοι διαπνέονται απ' αυτό.

Σε σχέση με το συλλογικά οργανωμένο εθελοντισμό η διάκριση γίνεται εξετάζοντας την ιδιότητα των διαχειριστών της εθελοντικότητας.
Αν δηλαδή είναι επαγγελματίες αμειβόμενοι ή εθελοντές, διακρίνονται σε:
1.Αποκλειστικά εθελοντικές οργανώσεις.
Εδώ, το σύνολο των συμμετεχόντων είναι εθελοντές και εκφράζεται βασικά από το όλο πολιτιστικό/εθελοντικό/αποδημητικό κίνημα, τις οργανώσεις τους.
2. Ημιεθελοντικές.
Μέρος των διαχειριστών είναι μόνιμα ή περιοδικά επαγγελματίες αμειβόμενοι: Συναντιόνται σε κόμματα, αυτοδιοίκηση, συνδικαλισμό, συνεταιρισμό.
Κομματικές, συνδικαλιστικές, συνεταιριστικές ηγεσίες είναι επαγγελματίες αμειβόμενοι κατά τη διάρκεια της θητείας τους. Επομένως, εμφανίζουν συχνά ανύπαρκτη ή μειωμένη εθελοντική συνείδηση.
3. Αποκλειστικά χρήστες του εθελοντισμού των άλλων.
Oι διαχειριστές εδώ είναι κυρίως μισθοδοτούμενοι δημόσιοι υπάλληλοι.
Εμφαντικό παράδειγμα η θρησκεία, η εκκλησία, όπου ο εθελοντισμός των χιλιάδων ιερωμένων είναι ανύπαρκτος.
Είναι το μοναδικό κοινωνικό σώμα των χιλιάδων ιερωμένων οι οποίοι πληρώνονται, και μάλιστα πολλαπλά και αδρά αλλά και με πλούσιες κρατικές χορηγήσεις, για να προσεύχονται και να διαχειρίζονται πλήθος από εθελοντές και πολυποίκιλες εθελοντικές προσφορές.

Οι εθελοντές που προσφέρουν τις δυνάμεις τους είναι μη μετρήσιμοι.
Είναι άπειροι και βρίσκονται παντού και πάντα.
Τους συναντάμε διαχρονικά σε σταθερές, θεσμοθετημένες και έκτακτες δράσεις: Στο μικρό σύλλογο ή άλλη κοινωνική αλληλέγγυα συλλογικότητα της γειτονιάς και ευρύτερα έως τις μεγάλες ομοσπονδίες, στην αυτοδιοίκηση, στις πολιτικές ομάδες, στα κόμματα, στο συνδικαλισμό, στο συνεταιρισμό κάθε μορφής, στις θρησκευτικές οργανώσεις.
Εθελοντική είναι η παρουσία στη χορωδία, στα μουσικά-χορευτικά-θεατρικά και άλλα καλλιτεχνικά τμήματα, στον αθλητισμό, στην οργάνωση εκδηλώσεων, δράσεων, στην παραγωγή, στην καθαριότητα.
Εθελοντική η προσφορά για αντιμετώπιση κοινωνικών προβλημάτων πείνας, υγείας, στέγης, μετανάστευσης, προσφυγιάς, ανεργίας, διωγμών, διακρίσεων, προστασίας της συνολικής φύσης.
Εθελοντική η ενεργή παρουσία σε πλήθος δρώμενων, με σκοπό τη γνώση, τη διατήρηση, ανάδειξη, διάδοση, αναβίωση, εμπλουτισμό της παράδοσης, των εθίμων, της ιστορίας, των επιμέρους και γενικών πολιτισμών, της δημιουργίας πολιτισμού, της γνωριμίας, ανάλυσης, συναναστροφής και παντρέματος με άλλους πολιτισμούς.

Εθελοντικά συμμετέχουν ενεργά σε μικρές και μεγάλες εκδηλώσεις, σε γεγονότα κοινωνικά, σε καλλιτεχνικά και αθλητικά δρώμενα.
Οι Ολυμπιακοί Αγώνες πχ το 2004 πρόσφεραν τη δυνατότητα σε χιλιάδες παλαιούς και νέους εθελοντές να έχουν ρόλους.
Για πολλούς ήταν κάτι το σύνηθες και για άλλους πρωτόγνωρο και πιθανόν χωρίς τη συνέχεια του εθελοντικού ρόλου.
Παρακινήθηκαν ή αρκέστηκαν στην αίγλη, την (και αυτο)προβολή, την εικόνα, τη διαφήμιση από ένα παγκόσμιο και λαμπρό γεγονός, όπως οι Ολ. Αγώνες.
Όμως, η μεγάλη προβολή του εθελοντισμού στους ΟΑ το 2004 ενείχε και το στοιχείο της σκοπιμότητας ή υστεροβουλίας.
Είναι άγνωστο το μέγεθος του κέρδους που προσέφερε στους διαχειριστές και εμπόρους των Ολυμπιακών Αγώνων οι οποίοι δεν είχαν λόγο να μην κολακεύουν και προβάλλουν το στιγμιαίο, παθητικό και ευχάριστο εθελοντισμό ενώ συνειδητά αγνοούν το διαρκή, επίπονο, πολύπλοκο, με κόστος και ρίσκο δημιουργικό εθελοντισμό.

Οι Εθελοντικές πρωτοβουλίες για την Τοπική Ανάπτυξη, είναι πολύπλευρες από το Αποδημητικό Κίνημα.

Πρέπει να σημειωθεί ότι οι οργανώσεις των εσωτερικών απόδημων στην Αττική αλλά και σ' όλη την Ελλάδα είναι εκατοντάδες σε επίπεδο: πρωτοβάθμιο (σύλλογοι, αδελφότητες, ενώσεις κλπ), δευτεροβάθμιο(ομοσπονδίες) και τριτοβάθμιο.
Πλήθος οργανώσεων υπάρχουν και σε όλο τον κόσμο, με πλούσια δράση.

Είναι σαφές ότι πρόκειται για αποκλειστικά εθελοντικές οργανώσεις αφού οι πάντες, όργανα και μέλη, είναι εθελοντές για το σύνολο των λειτουργιών και δράσεων και σπάνια συναντά κανείς κάποια υπαλληλική στήριξη.
Επιπλέον, εκτός από το σημαντικό ελεύθερο χρόνο και το κόστος για παρου-σία και συμμετοχή στο σύνολο των λειτουργιών και δράσεων, τα στελέχη και μέλη χρηματοδοτούν ποικιλότροπα τις πολύμορφες ανάγκες των οργανώσεων.

Οι Οργανώσεις των Απόδημων έχουν μια ιδιαιτερότητα:
Το ενδιαφέρον και η δράση τους εκδηλώνεται ταυτόχρονα σε δύο επίπεδα, σε δύο τόπους:
-Στον τόπο καταγωγής: Χωριό, δήμο, νομό, περιφέρεια.
-Στον τόπο της έδρας τους.
Επομένως, όταν αναφερόμαστε σε πρωτοβουλίες τοπικής ανάπτυξης αναφερόμαστε και στους δύο τόπους.

Βέβαια, κάθε συλλογικό ξεκίνημα απόδημων έχει ως πυρήνα αναφοράς τον τόπο καταγωγής. Την ανάγκη συνεύρεσης με τους άλλους κοινής καταγωγής, τη σύνδεση με τη γενέτειρα, τα ήθη, έθιμα, παραδόσεις της, το ζωντάνεμα της μνήμης για όσους γεννήθηκαν και μεγάλωσαν εκεί και φυσικά τη γνωριμία με τον καταγωγικό τόπο όσων είναι δεύτερης, τρίτης κλπ γενιάς απόδημοι.

Ταυτόχρονα συνυπάρχει και ο σκοπός της προσφοράς, της δημιουργίας.
Η γνωριμία με μια άλλη ζωή στους νέους τόπους, και που κατά κανόνα ήταν άγνωστη όταν μεγάλωναν στη γενέτειρα, προκαλεί την επιθυμία να συμβάλλουν ώστε, αυτή η άλλη ζωή, να απλωθεί μέχρι τον τόπο καταγωγής.
Επιθυμούν να βελτιωθεί ή και να αλλάξει ο τόπος καταγωγής και η ζωή συγγενών, φίλων γνωστών, συμπατριωτών που παραμένουν εκεί.
Παίρνουν πρωτοβουλίες ή στηρίζουν δράσεις που σκοπό έχουν να βελτιώσουν ή και ν' αλλάξουν τη συνολική ζωή του τόπου καταγωγής σε επίπεδο γνώσης, οργάνωσης, κατοίκησης, πολιτισμού, παραγωγής, διάθεσης της παραγωγής, δημιουργίας, ανάπτυξης.
Ανάλογα δρουν και στον τόπο της έδρας τους.

Επισημαίνεται ότι η άνθιση των τοπικών συλλογικοτήτων σ' όλη την Ελλάδα, κυρίως μεταπολεμικά και βεβαίως μεταχουντικά, οφείλεται και στην ανάπτυξη και δράση του αποδημητικού κινήματος.
Η συνολική επιθυμία, ανάγκη, απαίτηση της κοινωνίας να βρει εναλλακτικούς ή άλλους τρόπους οργάνωσης, έκφρασης, δράσης σ' όλα τα επίπεδα, αλληλοστηρίχθηκε αξιοποιώντας τις συνεχείς δημοκρατικές κατακτήσεις παρά τους κρατικούς περιορισμούς, φραγμούς, απαγορεύσεις καταστολές.

Η όλη αυτή συλλογική οργάνωση, βασικά μεταπολεμικά-μεταχουντικά, συνέβαλε ή συνέπεσε με τις εντάσεις στις κοινωνικές διεργασίες για ατομική και κοινωνική απελευθέρωση, για δημοκρατία, ελεύθερη έκφραση και αποτίναξη από πλήθος δεσμών που επέβαλε το σύστημα συνολικά: κράτος, θρησκεία, οικογένεια, σχολείο, κάποιες καταπιεστικές παραδόσεις.
Η κοινωνία αρνιόταν τον καταπιεστικό ρόλο θεσμών και παραδόσεων και απαιτούσε-απαιτεί την απαλλαγή της από αυτούς.

Δεν ξεχνάμε ότι σ' όλη αυτή την περίοδο άρχισε ν' απελευθερώνεται το πλέον καταπιεσμένο κοινωνικό σώμα: Η Γυναίκα! Κυρίως, στις μικρές κοινωνίες.
Αυτή η απελευθέρωση, με κυρίαρχο την ψήφο το 1952, προκάλεσε τριγμούς στο σύνολο της κρατικής, κοινωνικής και θεσμικής έκφρασης.
Η συνολική, σταδιακή, απελευθέρωση της γυναίκας σε επίπεδο δικαιωμάτων, έκφρασης, εργασίας, προκάλεσε και τριγμούς σε καταπιεστικές παραδόσεις που σχετίζονται με το θρησκευτικό της έλεγχο και ταπείνωση, το φόβο του άντρα (πατέρα, αδελφού, συζύγου...), την ενδυμασία της, τη θέση της στην οικογένεια, τη μη εργασία και φυσικά τη συνολική της έκφραση.
Έτσι, εκτός των άλλων, βρήκε καταφυγή και σε εναλλακτικούς, νέους τρόπους ψυχαγωγίας οι οποίοι της προσέφεραν και προστασία για τον τρόπο που θα εκφραστεί ενδυματικά, ερωτικά, χορευτικά, παρεϊστικα: Να τρώει, να πίνει, να γλεντά, να γελά, ν' αγκαλιάζει, να φιλά..!

Οι τριγμοί σε καταπιεστικές παραδόσεις από τη συνολική, και ιδίως γυναικεία, απελευθέρωση προκάλεσε και προκαλεί αντιδράσεις, διαμαρτυρίες, κλαυθμούς.
Όμως, η οργάνωση και η ατομική και συλλογική δράση συμβάλει στο να αναζητούνται τα αίτια των τριγμών και οι τρόποι αντιμετώπισής τους.
Όλες οι παραδόσεις διερευνώνται, αναλύονται, αναδεικνύονται αλλά και κρίνονται, ενισχύονται ή παραβλέπονται.
Οι παραδόσεις δεν πρέπει να είναι ανεκτές, εάν καταπιέζουν.

Το αποδημητικό κίνημα, σε συνεργασία με τους τοπικούς, καταγωγικούς ή της έδρας, φορείς, συλλογικότητες, άτομα, αλλά και χωριστά, αναπτύσσει δράση πολύπλευρη, και για την παράδοση.
Συμβάλλει στην άλλη έκφραση, στην απελευθέρωση από δεσμά παραδοσιακά και ενθαρρύνει δράσεις εθελοντικές, συλλογικές και ατομικές, ώστε να μπορεί ν' αλλάξει ή να ενισχυθεί η δυναμική μορφή του τόπου.
Δημιουργεί θεσμούς, λειτουργικούς χώρους, καλλιτεχνικά τμήματα (χορευτικά, χορωδιακά, μουσικά, θεατρικά, αθλητικά...), ενδυμασίες τοπικές και οργανώνει πλήθος εκδηλώσεων και πανηγυριών: θρησκευτικών, εθνικών, παράδοσης ή σχετικών με την παραγωγή, επεξεργασία, γνωριμία και διάθεση τοπικών προϊόντων. Αναβιώνει έθιμα και παραδόσεις.
Πραγματοποιεί πλήθος εκδηλώσεων, συναντήσεων, ημερίδων, συνεδρίων, όπου αναλύεται η τοπική ιστορία, αναδεικνύεται η δυναμική του χωριού-δήμου-περιφέρειας και προτείνονται λύσεις.
Προτάσεις και δράση για την οργάνωση, ανάπτυξη, την πολύμορφη διεκδίκηση.
Προτάσεις και δράσεις για το σύνολο ή μέρος των τοπικών προβλημάτων.
Πολιτισμός, παραδόσεις, αλληλεγγύη, συνεργατισμός, οι παραγωγικές δομές, η κοινωνική οικονομία βρίσκονται στο ενδιαφέρον ανάλυσης και πράξης.

Οι αποδημιτικές οργανώσεις, κατά κανόνα, έχουν μειωμένο τον κατευθυνόμενο φόβο έναντι του άλλου, του διαφορετικού, του μετανάστη. Συναναστρέφονται και γνωρίζουν άλλους πολιτισμούς και παραδόσεις και προβάλλουν τους δικούς τους. Παντρεύουν και συνθέτουν πολιτισμούς και δημιουργούν νέες παραδόσεις, όπως γίνεται σ' όλη την ανθρώπινη ιστορία.
Συμπορεύονται με κάθε πολιτισμό και γοητεύονται από γλώσσες-παραδόσεις.
Όμως, παρακολουθούν εμπορικούς και άλλων σχεδιασμούς για αλλοίωση ή μείωση τοπικών πολιτισμών και φυσικά αμύνονται. Άμυνα όμως όχι φοβική με απαγορεύσεις του άλλου αλλά με δράση, δημιουργία, προβολή, ανάδειξη και ενίσχυση των επιμέρους πολιτισμών και παραδόσεων.

Έχουν αυτοπεποίθηση και γνωρίζουν καλά ότι οι κίνδυνοι για τον πολιτισμό και τις παραδόσεις κάθε τόπου, οπουδήποτε της γης, προέρχονται πρωτίστως από την αδιαφορία, την παραίτηση, την εγκατάλειψη, την υποταγή, τη μοιρολατρία των εκφραστών του λαού κάθε τόπου. Εκεί βρίσκουν έδαφος για δράσεις οι έμποροι και οι αλλοιωτές των πολιτισμών.

Η δυναμική αυτής της σχέσης αποδημητικού και τοπικού κινήματος, με ποικίλη έκφραση, με εναλλαγές-εξάρσεις-μειώσεις, αποκτά διαχρονικά χαρακτηριστικά σημαντικών αποτελεσμάτων.
Όμως, αυτή η δυναμική δεν είναι ιδιαίτερα επιθυμητή.
Οι κύριοι λόγοι είναι ότι αποδημητικό Κίνημα εμφανίζει μια παγκόσμια παρουσία, είναι αποκλειστικά εθελοντικό, δεν είναι εύκολα ελέγξιμο κομματικά, η αυτονομία δεν είναι άγνωστη, αναπτύσσει πολύπλευρη και πολύτοπη δράση και υπάρχουν ικανές δυνατότητες διαφάνειας χωρίς να λείπουν φαινόμενα υποταγής, διαφθοράς, σκανδάλων κλπ.

Αυτή η πολύπλευρη και πολύτοπη δράση, αν και δεν είναι συνήθως επιθυμητή, γίνεται ανεκτή.
Βέβαια δε στηρίζεται θεσμικά, από το κράτος. Και τούτο, σε αντίθεση με πλήθος σκανδαλιάρικες ΜΚΟ, εταιρείες φαντάσματα και ανάλογα μορφώματα που ροκανίζουν πλούτο με θεσμική προστασία.
Το κράτος συνειδητά αδιαφορεί, η αυτοδιοίκηση πελαγοδρομεί ενώ υπάρχουν θεσμοί ( πχ εκκλησία) που επιθυμούν να την εντάξουν στις επιδιώξεις χρήσης τους και σίγουρα σηκώνουν ανάστημα αντίστασης μήπως μοιραστούν τις κρατικές χορηγήσεις.

ΚυρίεςΚύριοι,
Η απαίτηση για Κοινωνική Οικονομία είναι διαχρονική και ισχυρή.
Η Κοινωνική Οικονομία πρέπει συνεχώς να εξειδικεύεται, αναδεικνύεται και προβάλλεται.
Κυρίως, το περιεχόμενο, οι στόχοι και οι διαφορές της από την κρατική και την ιδιωτική οικονομία.
Η ανάδειξη των μεγάλων διαφορών σε σχέση με τα συνολικά οφέλη στην κοινωνία θα είναι και η δύναμή της!
Όμως, αυτές οι διαφορές είναι και οι λόγοι που αδιάκοπα θα υπονομεύεται.
Ας μην ξεχνάμε τη συνολική, από ιδιωτική οικονομία, κράτος,κόμματα, συνδικαλισμό, αυτοδιοίκηση κλπ, υπονόμευση της “Κοινωνικοποίησης” του ν. 1365/83.
ΦίλεςΦίλοι,
Οι Εθελοντικές πρωτοβουλίες Τοπικής Ανάπτυξης θα βρίσκουν συνεχώς μπροστά τους τα εμπόδια της υπονόμευσης.
Η Κοινωνική Οικονομία, οι Εθελοντικές Πρωτοβουλίες Τοπικής Ανάπτυξης:
-Αρχικά, θα υπονομεύεται η ύπαρξή τους!
-Εάν γίνονται βήματα, θα μεθοδεύεται η παρεμπόδιση ανάπτυξής τους.
-Εάν η παρεμπόδιση δεν έχει τα επιθυμητά αποτελέσματα, θα οργανώνεται πολυποίκιλος έλεγχος και χρήση τους.
Αυτό το τελευταίο είναι και το ποιο επικίνδυνο

Ο εθελοντικός ρόλος και χαρακτήρας κάθε κινήματος που εκφράζει το αίσθημα της κοινωνικής προσφοράς και αλληλεγγύης και δρα ενάντια στην εμπορευματοποίηση και εκμετάλλευση, έχει πολλούς και ισχυρούς αντιπάλους.

Η ανάγκη παραπέρα συντονισμού και οργάνωσης όλων των δυνάμεων, και με τη δημιουργία Συνομοσπονδίας, είναι συνεχώς παρούσα. Έτσι, θα μπορούν να ορθώσουν καλύτερα την αντίσταση, να προβάλουν και διεκδικούν όσα δικαι- ούται και απαιτεί η Κοινωνική Οικονομία ώστε να αναδεικνύονται- ενθαρρύνονται-στηρίζονται -προωθούνται και οι Εθελοντικές πρωτοβουλίες Τοπικής Ανάπτυξης.
Σας ευχαριστώ




 2η εισήγηση:


"Ο εθελοντισμός 
 ως διακριτό στοιχείο στις
 μεταρρυθμίσεις για 
την κοινωνική και 
αλληλέγγυα οικονομία"

Εισήγηση, 
στην Εκδήλωση των Οικολόγων Πράσινων 23-9-2016 με θέμα: "Στρατηγικός Σχεδιασμός για την Κοινωνική Οικονομία. Ανοιχτή εκδήλωση με αφορμή το νέο Νομοσχέδιο" (https://www.ecogreens-gr.org/)
 
του Γιάννη Ζωχιού
Επίτιμου Προέδρου Ο.ΚΕ.Σ.Α. (ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΚΕΡΚΥΡΑΪΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΑΤΤΙΚΗΣ)

ΚυρίεςΚύριοι,
Η απαίτηση για Κοινωνική Οικονομία είναι διαχρονική και ισχυρή.
Η Κοινωνική Οικονομία πρέπει συνεχώς να εξειδικεύεται, επικαιροποιείται, αναδεικνύεται και προβάλλεται.
Κυρίως, το περιεχόμενο, οι στόχοι και οι διαφορές της από την κρατική και την ιδιωτική οικονομία.
Η ανάδειξη των μεγάλων διαφορών, σε σχέση και με τα συνολικά οφέλη στην κοινωνία, θα είναι και η δύναμή της!
Όμως, αυτές οι διαφορές είναι και οι λόγοι που αδιάκοπα θα υπονομεύεται.

Αν προσδιορίσουμε βασικά χαρακτηριστικά της,σίγουρα θα διακρινόταν 6:
1. Η κοινωνική οικονομία ασκείται από την κοινωνία για λογαριασμό και όφελος της ίδιας της κοινωνίας
2. Ο εθελοντικός χαρακτήρας της
3. Η αντίθεση στην εκμετάλλευση του άλλου, των άλλων
4. Η διαφάνεια
5. Τι παράγει και τι δεν παράγει
6. Η αυτονομία της έναντι της κρατικής και ιδιωτικής οικονομίας

1. Σε σχέση με το πρώτο, θα πρέπει να προσδιορίζονται οι εκάστοτε συλλογικότητες που θα έχουν αυτό το ρόλο. Ενδεικτικά αναφέρονται: Η Αυτοδιοίκηση, οι Συνεταιρισμοί, τα Σχολεία, το πλήθος των ποικιλόμορφων Σωματείων και Συλλογικοτήτων που δρουν σε όλα τα επίπεδα, εθελοντικά, με θεσμική και τεχνολογική διαφάνεια.

2. Ο εθελοντικός χαραχτήρας στην κοινωνική οικονομία είναι από τα θεμελιώδη χαρακτηριστικά της.
Η προσφορά του εθελοντή γίνεται στον ελεύθερο χρόνο και δεν έχει σχέση με το επάγγελμα. Έτσι, μπορεί να μη νοθεύεται και ο εθελοντισμός .
Εθελοντισμός πχ δεν μπορεί να είναι η χρήση εθελοντών και εθελοντικών προσφορών από ιδιαίτερα υψηλά αμειβόμενους κρατικούς υπάλληλους, όπως γίνεται από τους ιερωμένους, την εκκλησία. Πρέπει να ξεκαθαριστεί ότι η εκκλησία με το ιερατείο της δεν είναι θεσμός εθελοντών ή εθελοντικών προσφορών και δράσεων αλλά χρήστες, έμποροι και εκμεταλλευτές εθελοντισμού άλλων.

3. Αν ο εθελοντισμός ανήκει στα θεμελιώδη χαρακτηριστικά της κοινωνι-κής οικονομίας, η μη εκμετάλλευση του άλλου είναι το Θεμελιώδες!
Κοινωνική οικονομία με προσανατολισμό ή πολιτικές ή ανοχή της εκμετάλλευσης των άλλων, δεν μπορεί να είναι.
Όλα τα γνωστά συστήματα, από παρουσίας του ανθρώπου στη γη, είναι εκμεταλλευτικά, είτε ως εφαρμογή ιδεολογίας είτε ως πρακτική.

Η μη εκμετάλλευση του ανθρώπου από άνθρωπο πρέπει να αποτελεί την κυρίαρχη διάκριση μεταξύ της κοινωνικής οικονομίας από τη μια και της ιδιωτικής και κρατικής οικονομίας από την άλλη.
Η εκμετάλλευση αποτελεί τον αποκλειστικό σκοπό της ιδιωτικής οικονομίας.
Επίσης, και της κρατικής αλλά κυμαίνεται ανάλογα το βαθμό της ταξικότητας του κράτους και της δυναμικής των κοινωνικών αντιστάσεων.
Το κράτος, κατά κανόνα, έχει κεντρικές πολιτικές, συμβιβάζεται, επιδιώκει, (εξ)υπηρετεί την ιδιωτική οικονομία, δηλ. την εκμετάλλευση ανθρώπων. Και αυτό το πράττει με το σύνολο των θεσμών: Κυβέρνηση-κοινοβούλιο-δικαιοσύνη-δημόσια διοίκηση- προπαγάνδα.
Η εκμετάλλευση επίσης αποτελεί σαφή πολιτική ή πρακτική και πολιτικοκοινωνικών φορέων όπως: κόμματα, αυτοδιοίκηση, συνδικάτα, συνεταιρισμοί, σωματεία.
Ενυπάρχει και στα πλαίσια της οικογένειας, του σχολείου, στις διαπροσωπικές σχέσεις.

Η εκμετάλλευση έχει πυραμιδική μορφή, διαφορετικά δε θα υπήρχε.
Στην κορυφή της πυραμίδας θρονιάζεται η εξουσιαστική εκμετάλλευση αλλά μειώνεται σταδιακά έως τη βάση. Με αυτή την οργανωμένη διάχυση διαβρώνεται το σύνολο της κοινωνίας και των θεσμών. Έτσι, μετριάζεται η αντίσταση, γίνεται εθισμός, εμποτισμός και μεταβιβάζεται.
Στην κορυφή όμως της πυραμίδας στεριώνεται η θρησκεία με τις ποικίλες εκφάνσεις της, που δημιουργήθηκε και υπάρχει για να επιβληθεί και να διαχρονίζεται η εκμετάλλευση των ανθρώπων.
Να λοιπόν γιατί τα ιερατεία δεν μπορούν να συμπεριλαμβάνονται στην κοινωνική οικονομία: Προωθούν την ιδιωτική και κρατική οικονομία, δε διαπνέονται από εθελοντική προσφορά και ταυτίζονται με την εκμετάλλευση των ανθρώπων.
Η Κοινωνική Οικονομία πρέπει να συνοδεύεται από όραμα το οποίο, χωρίς σταματημό, να υλοποιείται.
Η ΜΗ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΚΑΙ ΦΥΣΗΣ ΑΠΟ ΑΝΘΡΩΠΟ πρέπει να θεμελιώνει αυτό το όραμα.
Η συνεχής καταγραφή, ανάδειξη, προβολή των μορφών και συστημάτων εκμετάλλευσης, πρέπει να αποτελεί αδιάκοπη λειτουργία και πρακτική όλων των θεσμών και προσώπων που επιδιώκουν την κοινωνική οικονομία. Η τεχνολογία προσφέρει τεράστιες δυνατότητες προβολής.

Προτείνεται: Να οργανωθεί μέχρι τέλος του χρόνου, και σε συνεργασία με το Πάντειο κλπ, μια ημερίδα με θέμα: Οι μορφές και τα συστήματα εκμετάλλευσης στην ανθρώπινη ιστορία.
Μέχρι τότε, με πρωτοβουλία των φορέων της Κοινωνικής Οικονομίας, να προχωρήσει η δημιουργία μιας κεντρικής ιστοσελίδας στην οποία θα αρχίσουν να καταγράφονται, αναλυτικά και κατά κατηγορίες, οι μορφές και τα συστήματα εκμετάλλευσης στην ιστορία του ανθρώπου.
Έτσι, θα μπορούμε να δούμε ευκολότερα ποιοι και γιατί εκφράζουν, στηρίζουν, συμπορεύονται με την κοινωνική οικονομία.
Το κάθε σύστημα, θεσμός, μηχανισμός, πρόσωπο που εκμεταλλεύεται, τρέμει αυτήν την ανάδειξη των μορφών εκμετάλλευσης.

4. Η διαφάνεια είναι καθοριστικό στοιχείο της κοινωνικής οικονομίας.
Η κρατική και ιδιωτική οικονομίες οφείλουν την απόλυτη ισχύ τους και στην αδιαφάνεια. Το ίδιο, κόμματα και πλήθος συλλογικοτήτων.
Η κοινωνική οικονομία οφείλει να υπονομεύει την αδιαφάνεια όχι μόνο αναδεικνύοντάς την αλλά, κυρίως, με το να οργανώνεται παντού με θεσμική και τεχνολογική διαφάνεια.
5. Η διάκριση της κοινωνικής από τις κρατική και ιδιωτική οικονομίες πρέπει να αναδεικνύεται και από το τι παράγει και τι αρνείται.
Παράγει: Μέσα και προϊόντα για όλες τις υγιείς ανθρώπινες ανάγκες. Παράγει:Γνώση-επιτήμες-τεχνολογία-πολιτισμό χωρίς κανένα περιορισμό.
Μέσα, σχέσεις και μεθόδους για την πλήρη προστασία της φύσης και την ενότητα των ανθρώπων χωρίς διακρίσεις και σύνορα.
Αρνείται όμως και αποτρέπει να παράγονται: Όπλα και κάθε μέσο που χρησιμοποιείται για πολέμους-βία. Οτιδήποτε έχει ως αποκλειστικό σκοπό να καταστρέφει φύση-ανθρώπους. Κάθε τι που προστατεύει την εκμετάλ-λευση ανθρώπων και φύσης. Όλα όσα χρησιμεύουν ως όπιο του λαού.

6. Η αυτονομία της κοινωνικής οικονομίας έναντι της ιδιωτικής και κρατι-κής είναι από τα πλέον κρίσιμα. Και τούτο γιατί εξαρτάται από το αν τα πρόσωπα που συγκροτούν τους φορείς της κοινωνικής οικονομίας αποδέ-χονται την αυτονομία ως έννοια αλλά και ως πρακτική, ως στάση ζωής.
Η εξάρτηση πχ προσώπων από κόμματα και θεσμούς που αντι-στρατεύονται την κοινωνική και εκφράζουν την κρατικοϊδιωτική οικονομία, θα επηρεάζουν τη δράση των φορέων της κοινωνικής οικονομίας.
Αυτονομία φυσικά δε σημαίνει πως η κοινωνική οικονομία δε διεκδικεί και δεν απαιτεί όλα τα δικαιώματά της από το κράτος, την Ευρώπη και τους διεθνείς οργανισμούς. Το εντελώς αντίθετο.
Γι αυτό χρειάζεται συνεργασία, συντονισμός και θεσμική οργάνωση των φορέων της, όπως εκφράστηκε και από το πρόσφατο Συνέδριο στην Πάντειο και τις διεργασίες για Συνομοσπονδία Ομοσπονδιών και Δικτύων.

Το νομοσχέδιο για την κοινωνική οικονομία αποτελεί μια ευκαιρία διεκδί-κησης, ενημέρωσης, γνώσης του αντικειμένου, συντονισμού και δράσης.
Ήταν θετικός ο κάποιος συντονισμός με αφορμή αυτό το νομοσχέδιο αφού δόθηκε η δυνατότητα, κατά τη φάση της διαβούλευσης, να προβληθούν σημαντικές καταγραφές από διάφορους φορείς μεταξύ των οποίων και η ΟΚΕΣΑ, η οποία κατέγραψε παρατηρήσεις, σχόλια, διαφωνίες, διαμαρτυρίες, προτάσεις.
ΦίλεςΦίλοι,
Η πλούσια σε εμπειρίες ζωή μου με έχει διδάξει πάρα πολλά.
Έτσι μπορώ να κλείσω με τη βεβαιότητα ότι:
Η Κοινωνική Οικονομία, οι Εθελοντικές Πρωτοβουλίες Τοπικής Ανάπτυξης και οι Φορείς τους θα βρίσκουν συνεχώς μπροστά τους τα εμπόδια της υπονόμευσης.
- Αρχικά, θα υπονομεύεται η ύπαρξή τους!
- Εάν όμως γίνονται βήματα, θα μεθοδεύεται η παρεμπόδιση ανάπτυξής τους.
- Εάν και η παρεμπόδιση δεν έχει τα επιθυμητά αποτελέσματα, θα οργανώνεται πολυποίκιλος έλεγχος και χρήση τους.
Αυτό το τελευταίο είναι και το ποιο επικίνδυνο .

Τύποσ 24/9/2516μ.Δ.(μετάΔημοκρατία)Και Κερκυραϊκός! Βοσκοτόπια ΝΔ-ΠΑΣΟΚ με αγύριστα πάνω από 200 εκ. ευρώ.

Πέμπτη, 22 Σεπτεμβρίου 2016

Εκδήλωση: "Στρατηγικός Σχεδιασμός για την Κοινωνική Οικονομία. Ανοιχτή εκδήλωση με αφορμή το νέο Νομοσχέδιο"

Εκδήλωση: 
"Στρατηγικός Σχεδιασμός για την 
Κοινωνική Οικονομία. Ανοιχτή 
εκδήλωση με αφορμή το νέο
 Νομοσχέδιο"




[Ο Ζωχιός Γιάννης, στην απογευματινή συνεδρίαση, θα 

αναπτύξει το θέμα: "Ο Εθελοντισμός ως διακριτό στοιχείο στις

 μεταρρυθμίσεις για την κοινωνική και αλληλέγγυα 

οικονομία"].







ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ
«ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ»


ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 23/06/2016 – ΑΙΘΟΥΣΑ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ ΠΕΡΙΦ. ΑΤΤΙΚΗΣ Δ/ΝΣΗ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ
9.30 Προσέλευση

Έναρξη Εκδήλωσης

10.00 - 10.15 Χαιρετισμός - Ευθυμιάτου Χριστίνα
Συντονίστρια της Εκτελεστικής Γραμματείας των Οικολόγων Πράσινων

10.15 – 11.00 Χαιρετισμοί Υπουργών, Βουλευτών, Αυτοδιοικητικών, Εκπροσώπων Κομμάτων & Κοινωνικών Οργανώσεων – Φορέων

11.00 – 12.00 Ενότητα 1 : Η Κοινωνική Οικονομία ως Στρατηγικός Τομέας της Οικονομίας
  • Η Κοινωνική Οικονομία ως Τρίτος Πυλώνας της Οικονομίας (στο πλαίσιο της τρίτης βιομηχανικής επανάστασης).
    Βασίλης Τακτικός, δημοσιογράφος – συγγραφέας, συντονιστής του Πανελλήνιου Παρατηρητηρίου Οργανώσεων Κοινωνίας των Πολιτών.
  • Η διεθνής διάσταση της Κοινωνικής Οικονομίας.
    Πάνος Τριγάζης, πρόεδρος Παρατηρητηρίου Διεθνών Οργανισμών.
  • «Κοινωνική Οικονομία: Ειλικρινής πρακτική ή .....».
    Δημήτρης Μιχαηλίδης, Δημόσια γράφων, ΑγροΝέα.
  • Η Κοινωνική οικονομία: Πυλώνας της Οικονομίας στον 21ο αιώνα.
    Διάκος Κωνσταντίνος, υπεύθυνος των Οικολόγων Πράσινων για την Κοινωνική Οικονομία.
12.00 – 13.00 Συζήτηση

13.00 – 13.30 Διάλειμμα /Μπουφές
13.30 – 17.00 Ενότητα 2 : Το νέο νομοσχέδιο για την Κοινωνική Οικονομία – Προτάσεις για Κοινωνική Αποτελεσματικότητα
  • Τοπικές Κοινωνικές Συμπράξεις. Συνεργατισμός και Κοινωνική Οικονομία.
    Ευάγγελος Σπινθάκης, συντονιστής Πανελλήνιας Ένωσης Συμπράξεων Κοινωνικής Οικονομίας (ΠΕΣΚΟ).
  • Η Κοινωνική Συνεταιριστική Επιχείρηση και η Εργασιακή Ένταξη. Στέλιος Κατωμέρης - Πρόεδρος Δ.Σ. Περιφερειακός Μηχανισμός Κοιν.Σ.Επ. Αττικής (Πε.Μη.Κοιν.Σ.Επ. Αττικής).
  • Η Ευρωπαϊκή εμπειρία της Κοινωνικής Οικονομίας, παραδείγματα από το Βέλγιο.
    Δουλκερίδης Χρήστος, Βουλευτής του κόμματος
    ECOLO του Βελγίου, πρώην υπουργός Τουρισμού & Στέγασης της κυβέρνησης των Βρυξελλών.
  • Κοινωνική Οικονομία και Ενεργειακός Οικολογικός Επανασχεδιασμός. Ζωή Βροντίση, πρόεδρος του Εθνικού Κέντρου περιβάλλοντος και Αειφόρου Ανάπτυξης.
  • Κοινωνική Οικονομία και Τοπική Αυτοδιοίκηση.
    Παπακωνσταντίνου Κώστας, Εκπαιδευτικός, Δημοτικός Σύμβουλος Αιγιάλειας, μέλος Θεματικής Ομάδας Αυτοδιοίκησης των Οικολόγων Πράσινων.
  • Ο Εθελοντισμός ως διακριτό στοιχείο στις μεταρρυθμίσεις για την κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία.
    Ζωχιός Γιάννης, Πρόεδρος ΔΣ Ομοσπονδίας Κερκυραϊκών Συλλόγων Αττικής-Επίτιμος Πρόεδρος.
  • Κίνημα χωρίς μεσάζοντες και η σχέση του με την Κοινωνική Οικονομία.
    Προβέζης Χρήστος, μέλος της συλλογικότητας «Αλληλεγγύη για όλους».
  • Κοινωνική Οικονομία και Προσφυγικό.
    Αχμέτ Μοαβία, Πρόεδρος Ελληνικού Φόρουμ Μεταναστών.
  • Οι Συνεταιρισμοί των εργαζόμενων παραγωγών ως κεντρική εκδοχή της Κοινωνικής Οικονομίας.
    Τρίμης Δημήτρης, Δημοσιογράφος εκ μέρους του συνεταιρισμού της Εφημερίδας των Συντακτών
  • (Ξανά)ανακαλύπτοντας τον τροχό...
    Ανδρέας Ρουμελιώτης, δημοσιογράφος, enallaktikos.gr
  • Δημιουργία ΚΟΙΣΠΕ σε συνεργασία με το Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας.
    Δημήτρης Λιόλιος, Αναπληρωτής Διοικητής Γενικού Νοσοκομείου Λάρισας
  • Ηθικός καταναλωτισμός ως κινητήριος δύναμη της κοινωνικής οικονομίας: ένα μοντέλο πρότυπης συγκριτικής σήμανσης προϊόντων.
    Τάσος Μιχαλόπουλος, υποψήφιος διδάκτορας οικονομολογίας επιχειρήσεων και εφαρμοσμένης φιλοσοφίας, Wageningen University, Ολλανδία
  • «Ενεργειακοί Συνεταιρισμοί» και πρωτοβουλία για «Δημιουργία Σχολικών Ενεργειακών Συνεταιρισμών».
    Γρηγόρης Μαλτέζος, Ενεργειολόγος Μηχανικός
  • Ο ρόλος του παραδοσιακού εθελοντισμού στην κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία.
    Έλενα Παπανδρέου. συντονίστρια εθνικοτοπικών ομοσπονδιών
17.00 – 18.00 Συζήτηση

18.00 – 20.00 Ενότητα 3 : Συμπεράσματα

20.00 Λήξη εργασιών