Κυριακή, 25 Οκτωβρίου 2020

Γ.Ζωχιός - 1978, στη Ρόδο: Πολιτική “στυλίτικη” απεργία πείνας, "ενάντια στο σάπιο κατεστημένο..!”. Διώξεις-Τιμωρίες για πολιτική-συνδικαλιστική δράση.

Γιάννης Ζωχιός

1978 στη Ρόδο:

 

Πολιτική απεργία πείνας

πάνω σε στύλο ΔΕΗ

"...ενάντια 

στο σάπιο

κατεστημένο..!”

 

  Διώξεις-Τιμωρίες

για πολιτική και

συνδικαλιστική δράση!

 


Τιμωρητικά, με "εξόρισαν"

και μετά  αρνούνταν

τη μετάθεσή μου στην Αθήνα

για σπουδές!

 

(Το παρόν απεικονίζεται στα, σε εξέλιξη:  

                                             -  "Ψηφίδες Βιογραφίας", σύντομα θα δημοσιευτούν   

          -  "7ουπ", ενός   της Τετραλογίας


  

Ιστορικό:


Πως, τιμωρητικά, στη Ρόδο

 

Προς το τέλος 1975, απολύθηκα από τη Σοκολατοποιΐα Παυλίδη (στην Πειραιώς)  λόγω της  πρωτοβουλίας και δράσης μου,  αυτόνομα, για την  ίδρυση εργατικού σωματείου (100+ οι υπογραφές ίδρυσης, με πλειοψηφία τις ενθουσιασμένες γυναίκες σε αντίθεση με επιφυλακτικούς άνδρες).

Λίγο μετά την απόλυση  ενημερώθηκα ότι ήταν επιτυχείς οι εξετάσεις μου στο διαγωνισμό ΔΕΗ για τις  Τεχνικές Σχολές της (επιτυχία ως συνδυασμός: Γραπτού διαγωνισμού και: 4ετούς Σχολής "Ο Καποδίστριας" + 18μηνη πρακτική στο εργοστάσιο ΔΕΗ στην Κόντρα Φόσσα Κέρκυρας + Ειδικότητα στην Αεροπορία/Μηχανικός Αεροσκαφών).

 

Την Τρίτη μέρα στη Σχολή ΔΕΗ  (ΣΤΕΤ/ΔΕΗ), Γενάρης 1976,  εκλέχτηκα Πρόεδρος της 6μελούς Επιτροπής Σπουδαστών (αυτόνομα-χωρίς παραταξιακή ευλογία).

Η όλη  7μηνη δυναμική και  αυτόνομη   παρουσία  στη Σχολή ολοκληρώθηκε με  το παραλίγο κόψιμο στις τελικές εξετάσεις επειδή δεν απέτρεψα  συμμαθητή  μου να αντιγράψει από την κόλλα μου.
Αφού όμως η Σύνοδος των Καθηγητών τελικά  δε με... έκοψε, κρίθηκε ότι έπρεπε να    σωφρονιστώ   με... εξορία.

 Στη Ρόδο

Το Φθινόπωρο 1976, μετά την αποφοίτησή μου από την 7μηνη Σχολή, η ΔΕΗ    με "εξόρισε"  στη Ρόδο, παρότι μόλις εγχειρισμένος στο νεφρό, φοιτητής στην Πάντειο/Αθήνα  και  καταγωγή από Κέρκυρα.

Εκδικητική αυτή η "εξορία"  λόγω της ιδιαίτερης (και, κυρίως,  Αυτόνομης) συνδικαλιστικής μου δράσης, ως Πρόεδρος της Επιτροπής των Σπουδαστών.

 

Όμως, στη Ρόδο,  ξεκίνησαν  αμέσως   πολύμορφες  διώξεις, λόγω της πολιτικής δραστηριότητας και, κυρίως,   της πρωτόγνωρης συνδικαλιστικής δράσης.

Από τις πρώτες μέρες στη Ρόδο, χωρίς ακόμη νέα συνδικαλιστική ιδιότητα,  προκάλεσα ανατροπές σε αρνητικές εργασιακές συνθήκες, όπως: Κουβάλημα ανθρώπων σε καρότσες με οποιεσδήποτε καιρικές συνθήκες, σκάψιμο από τεχνίτες  λάκκων για κολώνες κλπ. Οι... επιπτώσεις των επιτυχιών, πανελλαδικά!

Η δράση την οποία ανέπτυξα αμέσως, ευρύτερα και  στη Ρόδο,  ήταν αφενός πολιτική (Σ.Π.) και αφετέρου ως Πρόεδρος (1977-1980 και πάλι  Αυτόνομα)  της ΤΔΕ της ΕΤΕ/ΔΕΗ.

Δηλαδή,  της νέας, μετά τη Χούντα,  πανελλήνιας Ένωσης Τεχνικών ΔΕΗ, με πολλές χιλιάδες μέλη και Παραρτήματα σε όλη την Ελλάδα, η  οποία  έγραψε ιδιαίτερη ιστορία στο Συνδικαλιστικό Κίνημα.   Όμως, μετά... κατάντησε. Όπως και η ΓΕΝΟΠ!
 

Επιδιώχθηκε λοιπόν, με απειλές-καταστολή και τιμωρίες, να περιοριστεί η εξελισσόμενη  και συνδικαλιστική μου δυναμική.

Και  βέβαια, συνειδητή η επιλογή να μην μπορέσω να σπουδάσω  και να πάρω πτυχίο  από το Πάντειο Πανεπιστήμιο που φοιτούσα.

Οι ψυχρές απαντήσεις τους ήταν: Δε σε πήραμε για να σπουδάζεις αλλά μόνο να δουλεύεις..! 

 

Απεργία πείνας:

 Απόφαση-υλοποίηση-εξέλιξη

Έτσι, ως μια ακόμη δυναμική αντίδραση-διαμαρτυρία-καταγγελία για το συνολικό σύστημα αλλά και πίεση για τη μετάθεση,  οργάνωσα την απεργία πείνας.

Πραγματοποιήθηκε πάνω   σε κολώνα της ΔΕΗ, στην Πλατεία Αγ. Νικολάου, στην Πόλη της Ρόδου.
Μάης 1978, τη βδομάδα μετά το Πάσχα.  

(Ιδιαίτερα σημαντική, η αναντικατάστατη πολύμορφη βοήθεια και στήριξη της Χριστίνας, επίσης φοιτήτριας).

Η επιλογή της κολώνας, εκτός  για άσκηση μεγαλύτερης πίεσης, έγινε κυρίως προκειμένου  να εμποδιστεί η βίαιη και ταχύτατη  σύλληψη και το μπουζούριασμά μου.

Αυτό ήταν απόλυτα βέβαιο ότι θα συνέβαινε  ώστε, εκτός άλλων, να μη γίνουν  καν γνωστοί οι λόγοι   και, κυρίως,  η ίδια η απεργία. Και φυσικά να απέτρεπαν ακαριαία  κάθε μορφής κοινωνική συμπαράσταση   με συγκεντρώσεις  και δημοσιότητα. 


Η Απεργία ξεκίνησε  στις 6 το πρωί με μη πιθανολογούμενη τη  διάρκεια. Τελικά κράτησε περίπου έως 7 βράδυ.

Βέβαια, εργαζόμουν ως εναερίτης, υπό τάση  και γνώριζα τι σημαίνει  νασαι πάνω στην κολώνα αλλά και πως να προστατεύεσαι.

Στη βάση του δίστυλου τοποθετήθηκε μεγάλο χαρτόνι  όπου αναλύονταν οι λόγοι της απεργίας και το:  "...ενάντια στο σάπιο κατεστημένο..!".

Πάνω, δίπλα μου, άλλο χαρτόνι όπου γραφόταν: Απεργία πείνας!

Σταδιακά, μαζί με τη συμπαράσταση,  άρχισα να δέχομαι νερό και λεμόνι στημένο (ειδικό για τέτοιες περιπτώσεις), τα οποία  ανέβαζα με το σκοινί εργασίας (αναρριχήθηκα... οργανωμένος, ακόμη και για μέρες).

Η Απεργία έληξε μετά  τη σαφή δήλωση του Διοικητή της ΔΕΗ, Καθηγητή Αγγελόπουλου, προς τους πολιτικούς και θεσμικούς διαπραγματευτές, ότι θα με δεχθεί στο γραφείο του,  στην Αθήνα.

Πράγματι, ταξίδεψα!


Στην Αθήνα με περίμενε

 νέα τραγική έκπληξη!

Ο βουλευτής Γεωργιάδης, ο οποίος με συνόδευε εκ μέρους των διαπραγματευτών,  μου μετέφερε τη  σκληρή  απαίτηση Αγγελόπουλου: Για να γίνεις δεχτός, να κάμεις γραπτή δήλωση μετανοίας, να ζητήσεις   συγνώμη.   Επιπλέον, γραπτή δήλωση ότι έβλαψες σοβαρά τη ΔΕΗ.

Όπως ήταν φυσικό,   αρνήθηκα τις απαιτήσεις του Διοικητή της ΔΕΗ,   πανεπιστημιακού(!!!) Αγγελόπουλου να ζητήσω συγνώμη, δήλωση μετάνοιας και  παραδοχή πρόκλησης βλάβης.

Αντίθετα, περίμενα της ΔΕΗ τη συγνώμη!

Και αυτά απαιτούνταν  με επιφυλάξεις αν ο ίδιος ο Διοικητής/καθηγητής  θα με δεχτεί  σε ακρόαση  και να ακούσει για το αίτημα  της  μετάθεσης,   όπως είχε συμφωνήσει σαφώς με την "Επιτροπή Συμπαράστασης" και  τους:  βουλευτές Κανονάρχο (ΝΔ) και Γεωργιάδη (ΠΑΣΟΚ) - Νομάρχη - Δήμαρχο - Δεσπότη  ώστε να δεχτώ να διακόψω την απεργία.  

Ήταν σαφές  λοιπόν πως, όταν ο  Διοικητής και πανεπιστημιακός υποσχόταν να με δεχτεί χωρίς να θέτει προϋποθέσεις, εξαπατούσε προκειμένου να σταματήσω την απεργία πείνας.

Άλλωστε, διέκοψα την απεργία μετά τη διαβεβαίωσή του ότι θα  γίνω δεκτός από τον ίδιο το Διοικητή (όπως ζήτησα) και όχι από κάποιο υπηρεσιακό στέλεχος.

Την άρνησή μου,  για... δηλώσεις, επιδοκίμασε και ο βουλευτής Γεωργιάδης.

 

Όμως, ο Καθηγητής/Διοικητής  (το Σύστημα συνολικά), ήθελε να με ταπεινώσει, να με συντρίψει, να τσαλακώσει (και για παραδειγματισμό)  το κάθε ηθικό μου πλεονέκτημα.

Αν δεχόμουν τη μετάνοια, μπορεί και να υπέγραφε αμέσως τη μετάθεση και να στολιζόμουν με αξιώματα και ρόλους αλλά με σκοπό να υποθηκευτεί η υπόλοιπη ζωή μου, να νοθευτεί, ναναι ένοχη, ελεγχόμενη, εκβιασμένη κραδαίνοντας τη μετάνοια,  ταπεινωμένη, συμβιβασμένη, άπραγη! Παράδειγμα ντροπιαστικής μίμησης.

Ποθούσε, το... σάπιο κατεστημένο που κατάγγελνα,  να γίνω μέρος της... σάπιας του συνέχειας.

 Η Ζωή μου όμως αλλιώς πορευόταν κι αλλιώς πορεύτηκε!

Βέβαια, το... πλήρωσα. Πολλαπλά!

 


Αντί μετάθεση, δίκες και πειθαρχικά

Τελικά, επέστρεψα στη Ρόδο αμέσως και άπραγος.

Με συνόδευαν οι πειθαρχικές και  μεθοδευμένες δικαστικές διώξεις.


Πρωτόδικα, τιμωρήθηκα με 4 μήνες φυλακή αλλά αθωώθηκα στο Εφετείο (οι δικηγόροι μου προέβαλαν και  απόφαση του Εφετείου Λάρισας για τη μη ευθύνη μου αφού δεν έκανα εγώ τη διακοπή ρεύματος. Αλλά, πρωτόδικα, ούτε να το... ακούσουν!).
Όμως, τα  πειθαρχικά ΔΕΗ, με μεγάλες ποινές, παρέμειναν  ζωντανά   για συνεχείς  προειδοποιήσεις αλλά  και να αξιοποιούνται σε όλη μου την υπηρεσιακή ζωή.

Τελικά,  η μετάθεση  "καθυστέρησε" άλλα  2 χρόνια, το 1980.
Πήρα το πτυχίο το 1982.  Αλλά, η μετάταξη από  το "Τεχνικό" στο "Επιστημονικό" Προσωπικό, έγινε το 1988, ως τιμωρητική συνέχεια.
 
Και πράγματι, η  συνέχεια, υπηρεσιακά,  ήταν η σταδιακή έως πλήρης "ψυγειοποίηση".
Αλλά, η ιδιαίτερα έντονη και συνολική Αριστερή μου δράση, ζέσταινε  τον πάγο της κατάψυξης!

Πολύ ευρύτερη η προβολή!
Η  Πλατεία  ήταν γεμάτη!

Η απεργία πείνας δεν προβλήθηκε  μόνο πανελλαδικά αλλά και εκτός συνόρων αφού, και λόγω τουριστών, στάλθηκαν ανταποκρίσεις σε ευρωπαϊκά ΜΜΕ.

Η (μεγάλη - Αγ. Νικολάου)  Πλατεία  ήταν γεμάτη!

Η συνολική ιδιαίτερη δράση μου, συνέβαλε και στο μέγεθος συμπαράστασης. 

Λόγω δε Πάσχα, βρίσκονταν στο Νησί και ο φοιτητόκοσμος.  Έτσι ταχύτατα  οργάνωσαν "Επιτροπή Συμπαράστασης". Τότε ο φοιτητόκοσμος, απένοχος,  είχε και πορευόταν με οράματα.


Γ. Γεννηματάς: Στη Βουλή!

Γ. Κατσιμπάρδης: Βιβλίο!

Η μορφή της απεργίας, η εποχή που έγινε, το... μανιφέστο "ενάντια στο σάπιο κατεστημένο", η και  οργανωμένη συμπαράσταση  και η ευρεία προβολή της,  προκάλεσαν την ιδιαίτερη πολιτική μήνιν  της Δεξιάς εξουσίας ευρύτερα,  και φυσικά της ΔΕΗ, αφού αποκαλύπτονταν   και οι εκδικητικές πολιτικές μεθοδεύσεις και διώξεις.

Η απεργία αυτή και με τη μορφή που οργανώθηκε και τολμήθηκε ήταν λίγο μετά τη Χούντα αλλά με πανίσχυρη την Καραμανληκή  Δεξιά που, 2 χρόνια πριν, είχε επιβάλλει τον σκληρά αντεργατικό νόμο 330/76.

Όταν λοιπόν μεθοδεύει έτσι εναντίον του συνολικού εργατικού κινήματος, πώς να ανεχθεί αυτήν την προκλητική απεργία που διατυμπάνιζε ως  σάπιο το κατεστημένο και ο εκφραστής της ήδη, με ποικίλες  δράσεις,  αναδείκνυε ιδιαίτερα την και αυτόνομη κινηματική  δυναμική; 

Είναι χαρακτηριστικό ότι το 1989, 11 χρόνια μετά, ο Γιώργος Γεννηματάς (παρότι το ΠΑΣΟΚ με είχε διαγράψει από το 1985 - ΤΕΤΟΙΟ το ΗΘΟΣ ΓΕΝΝΗΜΑΤΑ!!!!) έκανε ιδιαίτερη αναφορά στη Βουλή για την απεργία και τους αγώνες μου συσχετίζοντάς τα, στις αναλύσεις  του, με τις μεθόδους της αντιεκπαιδευτικής και τιμωρητικής πολιτικής της Δεξιάς.

Επιπλέον, όσα συνέβησαν με την απεργία και την πρώτη δίκη, αποτελούν  μέρος  βιβλίου του, εκ των δικηγόρων μου,  βουλευτή ΠΑΣΟΚ Γιώργου Κατσιμπάρδη με τον τίτλο:“ΕΡΓΑΤΙΚΟΙ ΝΟΜΟΙ” σελ. 33 “ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ” (παρακάτω αναλυτικά).

 

Μεταξύ των επιπτώσεων..!

Η μη παρακολούθηση των μαθημάτων  (και)  στο Πάντειο πανεπιστήμιο, με έβλαψε πολλαπλά.

Προστέθηκε  στα ήδη πολλά και συσσωρευμένα προβλήματα λόγω του ότι (ως ΑΥΤΟΔΗΜΙΟΥΡΓΗΤΟΣ  στα πάντα και πάντα) εργαζόμουν σκληρά ταυτόχρονα με το σχολείο σε όλες τις προηγούμενες σχολικές βαθμίδες (και στο Δημοτικό φυσικά και  στην 4ετή νυχτερινή Σχολή  "ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ").

Το σημαντικότερο, οι τελευταίες κρίσιμες τάξης του 6τάξιου Α' Γυμνασίου έγιναν τελείως αυτοδίδακτα  όταν υπηρετούσα την 28μηνη  θητεία στην Αεροπορία  και συμμετείχα μόνο στις εξετάσεις  κάθε Ιούνη, διαβάζοντας μόνος  (ξεκίνησα 17 ετών την 1η Τάξη  στο ημερήσιο  γυμνάσιο/Εμπορική Σχολή αφού στην Κέρκυρα δεν υπήρχε τότε νυχτερινό και εργαζόμουν απογεύματα-βράδια-αργίες. Προηγήθηκε του γυμνασίου  η νυχτερινή  "Σχολή Καποδιστριας")

Εάν λοιπόν μου επέτρεπε η ΔΕΗ να εργάζομαι  στην Αθήνα, θα πότιζα τη δίψα για γνώση και με αδιάκοπες παρακολουθήσεις μαθημάτων  μετά ή πριν την εργασία ή εργαζόμενος ΣΚ για ναχω ρεπό ή νύχτα για ναναι η μέρα ελεύθερη. 

Επίσης, θα βίωνα όσα συντελούνται στα αμφιθέατρα και στις βιβλιοθήκες, τις πολύμορφες σχέσεις στα πανεπιστήμια,  τις πολιτικές διεργασίες και   τα  πολλά που συμβαίνουν εντός τους!

Αλλά, όπως και στις προηγούμενες σχολικές βαθμίδες λόγω φτώχειας και αναγκαστικής ταυτόχρονης εργασίας, τα... στερήθηκα και πανεπιστημιακά!

Και αυτές οι εποχές, κείνα αλλά και   όλα τα πριν χρόνια,  σίγουρα μπορούν και πρέπει  να προβάλλονται  ως πολλαπλά διαφορετικά. Όμως, είναι υπονομευτικά και απαξιωτικά για την ανθρώπινη πορεία και εξέλιξη όταν, ως  πολύμορφο ιδεολόγημα, διατυμπανίζονται σαν: Τα καλύτερα ΜΑΣ χρόνια, οι όμορφες εποχές ΜΑΣ, η χαρούμενη ζωή ΜΑΣ! Η ξέγνοιαστη νεότητά ΜΑΣ!

Επιπλέον, κατά τη φοίτηση στην Πάντειο, οι μεγάλες συνεχείς απεργίες, πειθαρχικά με αργίες  και δικαστικά έξοδα, μα και  "άλλες" ανάγκες εξαφάνιζαν το μικρό μου μισθό και εμπόδιζαν τις μετακινήσεις, ακόμη  και στις  εξεταστικές περιόδους.

Πρώτη φορά που πήρα ολόκληρο μισθό και δώρα (λόγω και των... κρατήσεων σε δόσεις)  ήταν 8 χρόνια μετά,  το 1984, παρότι τα 3 πρώτα χρόνια ΠΑΣΟΚ δεν έγιναν απεργίες.


Ερωτηματικά για συμπαράσταση, συνδικαλιστικά

Για την ιστορία, επισημαίνεται πως αυτή η Απεργία δεν έτυχε κάποιας διακριτής συνδικαλιστικής συμπαράστασης.

Αλλά και στα δημοσιεύματα που η ΔΕΗ συμπεριέλαβε στο "φακέλωμά" μου, δεν είχε αντίστοιχα από Ριζοσπάστη και Αυγή. Μακάρι να οφειλόταν σε... παράλειψη.

Η Αυτόνομη και δυναμική συνολική μου αριστερή παρουσία/δράση, από τη Σχολή ΔΕΗ, δεν ικανοποιούσε καθόλου.

Μπορεί να αξιολογήθηκε ότι, αυτή  η  πολιτικής μορφής απεργία, με προβάλλει περισσότερο και έπρεπε να υπάρξει "κουτσούρεμα".

Ή, να εντάσσεται και  στο (δυστυχώς σύνηθες  και από αριστερές ηγετικές ελίτ)  τουλάχιστον  ΔΕΝ   επιδοκιμάζονται:   Όποιος και Ό,τι δεν είναι δικό μου, δεν έχει την ταμπέλα και σφραγίδα μου, ό,τι δε γνωρίζω-δεν εντέλλομαι και δεν  έχω εγκρίνει και κατευθύνει,  καθένας που ξεφεύγει  και δεν εξυπηρετεί επιλογές και εντολές μου, όποιος δεν μπορώ να εκμεταλλευτώ τις πράξεις του. Κυρίως, αν οι πράξεις   επιβεβαιώνουν Αριστερή συνείδηση, αγωνιστικότητα, πρακτική, στάση, ήθος, θέληση, αυτονομία..!

Βέβαια, γράφηκε ένα σχόλιο  στην Εφημερίδα της ΕΤΕ με τίτλο: "Έπεα πτερόεντα", νομίζω του Δημήτρη Πιπεργιά.

Ακόμη, υπήρξε παρουσία στη δίκη, ως μάρτυρας υπεράσπισης,  του Προέδρου της ΕΤΕ, Νικήτα Γκίκα.

Συγκρατούμαι, ακόμη, να δεχθώ ότι, η "εξορία" στη Ρόδο και η άρνηση για μετάθεση, είχαν, τουλάχιστον,  "συνδικαλιστική" ανοχή.


Διακοπή ρεύματος ως μεθόδευση

για βίαιη σύλληψη

Οι συζητήσεις με δημοσιογράφους και οι  συνεννοήσεις με  διαπραγματευτές    προς το Διοικητή ΔΕΗ  Αγγελόπουλο, γινόταν από την ταράτσα της διπλανής πολυκατοικίας, στο ίδιο επίπεδο που βρισκόμουν εγώ στην κολώνα.

Η ΔΕΗ σύντομα έκοψε το ρεύμα, για... λόγους ασφαλείας, αν και εγώ εργαζόμουν υπό τάση, ήξερα να προστατεύομαι και τήρησα   όλα τα μέτρα ασφαλείας.

Όμως, όπως μου εκμυστηρεύτηκε μάρτυρας κατηγορίας (ζητώντας και συγνώμη) αλλά και μαρτύρησε   κατά τη δίκη, παράγοντες εντός και  εκτός ΔΕΗ  καλούσαν επαγγελματίες, μετά τη διακοπή ρεύματος, και τους παρότρυναν  να κάμουν καταγγελίες ότι κινδυνεύουν τα προϊόντα στους φούρνους (ψωμί, κεραμικά κλπ)  ώστε να δικαιολογηθεί η επέμβαση του εισαγγελέα με εντολή βίαιης σύλληψης.

Πράγματι κάποια στιγμή, έχοντας εικόνα από... ψηλά,  διαπίστωσα προετοιμασίες από αστυνομία και πυροσβεστική για ξαφνικό  βίαιο κατέβασμα με γερανό και σύλληψη. 

Αξιοποιώντας τη διακοπή ρεύματος, άφησα τις τραβέρσες με το μετασχηματιστή και ταχύτατα ανέβηκα στην κορυφή, ανάμεσα από τους αγωγούς ώστε να  εμποδίζεται γερανοφόρο  να με πλησιάσει

Τελικά,  εγκατέλειψαν τη... βία κι έτσι επέστρεψα χαμηλότερα.


Η συμπαράσταση ως στοιχείο..!

Όπως προαναφέρθηκε, η συμπαράσταση των Ροδιτών ήταν μεγάλη. Περισσότερο ενεργή, η φοιτητική.

Η συμπαράσταση συνοδεύτηκε και με δημοσιεύματα στον τοπικό και αθηναϊκό τύπο.

Όμως, αυτήν  τη συμπαράσταση  την επικαλέστηκε ο Πρόεδρος του Δικηγορικού Σ.Ρ. το 1979  όταν υπερασπιζόμουν, στο ολονύκτιο(!!!) δικαστήριο,  δύο  Κυρίες  οι οποίες ασκούσαν  κριτική στους άντρες για "ανατολίτικη συμπεριφορά", με συνεντεύξεις τους σε περιοδικά

Τις υπερασπίστηκα ΜΟΝΟΣ απέναντι στη συνολική  ανδρικοθεσμική  "οργή"   αφού ο τραγουδιστής Τάκης Βούης δήλωσε στις 3!!! το πρωί ότι δεν μπορεί να διακόψει την εργασία του σε κέντρο διασκέδασης. Ακόμη,  ο  δικηγόρος ήλθε από Αθήνα επειδή  ο ντόπιος πήρε άδεια απουσίας.

Προκάλεσαν, οι μη ροδίτισσες  Κυρίες με την κριτική τους,  πανανδρικό ξεσηκωμό με επικεφαλής το Δικηγορικό Σύλλογο Ρόδου  και το Δεσπότη!!! 

Οδηγήθηκαν  έτσι στα δικαστήρια με πλήθος αγανακτισμένων ανδρών στην αίθουσα και στην γύρο πλατεία, στο Φαληράκι. Μια ολονύκτια δίκη που ξεκίνησε περίπου στις 10 το βράδυ ώστε  να μειωθεί η παρουσία... αγανακτισμένων (το πρωί, μετά την ολονύκτια δίκη, είχα σοβαρό αυτοκινητιστικό ατύχημα).

Μου αποδόθηκε λοιπόν, κατά τη δίκη,  από τον Πρόεδρο του ΔΣΡ (μετέπειτα Νομάρχη Κέρκυρας)  αχαριστία που δε συντάσσομαι με τους... προσβεβλημένους άνδρες οι οποίοι μου συμπαραστάθηκαν στην απεργία πείνας.

 
Μια διευκρίνηση σε σχέση με την... αχαριστία: Στο πλήθος  που  μου συμπαραστάθηκε στην Απεργία ήταν, φυσικά, και πολλές  γυναίκες. Και με ρόλο!  Αλλά αυτό, βέβαια,  δεν ήταν ο λόγος της υπεράσπισις των διωκομένων δύο Κυριών   στο δικαίωμά  τους να ασκούν κριτική, υπέρ των γυναικών.
Ο λόγος ήταν η ΑΡΧΗ μου: Η υπεράσπιση δηλαδή των δικαιωμάτων (των όποιων και κυρίως) αδύναμων απέναντι στο φόβο (των όποιων)  ισχυρών!
 
Σημειώνω ότι, στις συμπαραστάσεις σε  αθηναϊκές εφημερίδες μετά την απεργία,  ήταν και ένα πολύ ιδιαίτερο κείμενο από συμφοιτήτριά μου, την οποία όμως -και λόγω των συνθηκών-  δε γνώρισα ποτέ. Πιθανολογώ με αρκετή βεβαιότητα  ότι ήταν η,  μετέπειτα, δολοφονημένη  αγωνίστρια Σωτηρία Βασιλακοπούλου (αναζητώ το δημοσίευμα).


Και... σάτιρα
Υπήρξε  και σατιρική   αντιμετώπιση των γεγονότων  από το  τοπικό σατιρικό έντυπο "ΚΗΡΥΚΑΣ". 
Έγραφε:
* Και φώναζε ο Ζωχιός από  την κορυφή της  κολώνας: Που είσαι μάνα μου να δεις το γιο σου πόσο ψηλά ανέβηκε!
* Μόλις ο Σουλούνιας  άκουσε ότι ο Ζωχιός θα συναντήσει τον ΑγγελοΠΟΥΛΟ, φώναξε: Τι ζοχάδες  έχει ο Ζωχιός  να πάει  στον ΑγγελοΠΟΥΛΟ; Εγώ πρέπει να συναντήσω τον ΑγγελοΠΟΥΛΟ..! (Σουλούνιας: Ροδίτης, πρόεδρος των  ξενοδόχων πανελλαδικά, πιθανόν με διαφορετικές  σεξουαλικές επιλογές).


Και μια ακόμη εικόνα
από τη δίκη στο Τριμελές
Όταν ξεκίνησα την απολογία μου στο Τριμελές Πλημ/κείο  Ρόδου κιάρχισα να λέω για το... σάπιο κατεστημένο κλπ, βλέπω το δικηγόρο μου να πιάνει, διακριτικά αλλά γερά, το κεφάλι του κοιτάζοντάς με βαθιά στα μάτια.
Μετά που άκουσα τον καταπέλτη εισαγγελέα (ακόμη μου.. βουίζει), κατάλαβα τι σήμαινε  αυτή   η αυθόρμητη κίνηση του  Γ. Κατσιμπάρδη.
Αλλά, τότε μάθαινα για την... ανεξάρτητη Δικαιοσύνη.
Φοβάμαι όμως ότι,  αν... γνώριζα και με τη νεανική... ορμή, ίσως να... εκρηγνυόταν   το κεφάλι Κατσιμπάρδη από "ύμνους" και προς τη... Δικαιοσύνη!
 
Το 1979, υπερασπιζόμενος τις 2 Κυρίες που προανέφερα, είχα νέα εμπειρία  δεχόμενος  αφόρητη την πίεση και από την Έδρα, κυρίως  τον Εισαγγελέα,  περισσότερο για την  ετυμολογία της κριτικής και την αιτιολογία της "κριτικής"!
 
Αυτές οι  εμπειρίες, αλλά κυρίως η συνέχεια γνώση, με οδήγησαν  το 2003  στην πρωτοβουλία για συγκρότηση «ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΓΙΑ ΕΚΦΡΑΣΗ ΚΑΙ ΣΤΗΡΙΞΗ ΤΟΥ ΘΕΣΜΟΥ ΤΩΝ ΕΝΟΡΚΩΝ»  ( https://autenergos.blogspot.com/2020/08/2003.html ) .


Κι ένα, βουλευτικό, ξάφνιασμα!

Αργότερα από τα παραπάνω με πλησίασε ένας κυβερνητικός βουλευτής και, αφού με συνεχάρη για την πρωτόγνωρη τότε  συνδικαλιστική πρωτοβουλία να οργανωθεί  από εργαζόμενους στη ΔΕΗ  ομάδα αιμοδοσίας στο νοσοκομείο Ρόδου με ιδιαίτερη ήδη προσφορά (συνήθως, στις 7 πρωί βρίσκαμε έξω από τη ΔΕΗ Ροδίτες που έρχονταν να ζητήσουν να προσφέρουμε  αίμα),  μου ψιθύρισε:  Βρε παιδί μου, γιατί ταλαιπωρείσαι τόσο και δεν ήρθες σε μένα να σου τακτοποιήσω αμέσως τη μετάθεση..;
Επειδή δε "γνώριζα" ακόμη, τότε, τις "άλλες μεθόδους" για να πετύχεις αυτό που αποτελεί δικαίωμα, εκδήλωσα ξάφνιασμα με έντονη την απορία: Πώς μπορούσε να τακτοποιηθεί και μάλιστα αμέσως;
Το πλησίασμα   άλλου να συγχαρεί για  την αιμοδοσία, διέκοψε το διάλογο. Όμως, την απάντηση μου την έδωσε πλούσια η μετέπειτα ζωή αφού μελέτησα, βίωσα σε βάθος και συγκρούστηκα με  το άπειρο πλήθος των... μεθόδων... τακτοποίησης.  Κυρίως, αναρρίχησης!
 
 
Και ένα ακόμη σχετικό γεγονός
με Βαλλιανάτο, μετά 10ετίες 
 
Πριν συνταξιοδοτηθώ  (και απελευθερωθώ από τη χρόνια... κατάψυξη),  διευθυντής στον ΟΑΠ ΔΕΗ τοποθετήθηκε (φυτεύτηκε ενώ ήταν συνταξιούχος) ο Ερ. Βαλιαννάτος ο οποίος ήταν κυρίαρχος Διευθυντής Προσωπικού ΔΕΗ στα χρόνια της "βίας" εναντίον μου,  από τη Σχολή/ ΣΤΕΤ/ΔΕΗ, 1976.
Ζήτησα να τον συναντήσω  (ως άμεσο... Διευθυντή μου πλέον).
Δέχτηκε αλλά με έστησε στον προθάλαμο αρκετή ώρα (καψόνι;). Όμως, δεν έφυγα γιατί:
"Απαιτώ- του είπα κοφτά- τη συγνώμη σου για τα όσα τραγικά μου από το 1976 που  υλοποιούσες  ή σχεδίαζες... Και γιατί υποχρεώθηκα και σε απεργία πείνας...  Οφείλεις, τώρα,  και διόρθωση..!".
 
Δε φάνηκε να ξαφνιάστηκε αλλά απόρησε πως και από που  ξέρω.
Του απάντησα ότι, εκτός άλλων..,  ο τότε Γενικός Δ/ντής Διοικητικού Κελέκης, σε μια συνάντησή μας, μου είπε πως λυπάται που δεν μπορεί να κάμει κάτι για το δίκιο μου  επειδή την όλη υπόθεσή μου τη διαχειρίζεται ο (υφιστάμενός του)  Βαλλιανάτος και  με ιδιαίτερο... πάθος..! Μάλιστα, με παρακάλεσε ο Κελέκης να μη δημοσιοποιήσω όσα μου ανέφερε και με  τα οποία, είπε,  διαφωνεί.
Όμως, ολοκλήρωσα στο Βαλιανάτο, τώρα μετά τόσες 10ετίες βρίσκω ευκαιρία να στα πω!
Αυτονόητο πως  δεν περίμενα ο Βαλιανάτος ούτε ότι θα ζητήσει συγνώμη μήτε ότι θα... διορθώσει!



Παρακάτω, ενδεικτικά:
Δημοσιεύματα-Υπηρεσιακά έγγραφα
και το βιβλίο Γ.Κατσιμπάρδη




Και από το βιβλίο του
Γιώργου Κατσιμπάρδη:





Δευτέρα, 21 Σεπτεμβρίου 2020

Θολοί Κουτσούμπας - Τσίπρας στη ΔΕΘ! Δεν ανέδειξαν την Αντίθεση: Δεξιά-Αριστερά!

ΔΕΘ

και 

Τσίπρας - Κουτσούμπας


 

Δ. ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑΣ:

Θολή μικρανάλυση και διαπιστώσεις, δυνατές και στα καφενεία.

Καμιά πρόταση-θέση που να προκαλούν την ποθητή Αντίθεση!

Υποβάθμισε, ξανά, το ΚΚΕ ως  ικανή δύναμη για άμεση κυβερνητική λύση!

Δ. Κουτσούμπας στη ΔΕΘ: «Ο λαός να συμπορευτεί ... - antikry gr


Α. ΤΣΙΠΡΑΣ:

- Καμιά ανάλυση του Δεξιού Εκμεταλλευτικού Συστήματος εντός του οποίου θα υλοποιούνται οι θέσεις/ προτάσεις που έκαμε.

Προτάσεις όμως που βοηθούν το διάλογο και προκαλούν την Αντίθεση.

- Στα θεσμικά “ξέχασε” τις σχέσεις κράτους-θρησκείας , 

καμιά αναφορά για διαφάνεια-φοροδιαφυγή-τρις κλεμμένα, 

άτολμα για: τεχνολογία/επιστήμη-ψηφιακό κράτος/κοινωνία και πρωτογενή τομέα

λίγα για συνταξιούχους!

- Στη συνέντευξη βέβαια, σε κάποια, άφησε πυγολαμπίδες.


Και οι δύο, στο Βελλίδειο, πιπέρι για ΔΕΣ* (*Δεξιό Εκμεταλλευτικό Σύστημα) αλλά περιφραστική θολούρα για το λαό που ικανοποιεί και προστατεύει τη Δεξιά.

Δεν αναδεικνύει την Αντίθεση: Δεξιά-Αριστερά! 

Το Βρώμικο89 υποθηκεύει εδώ και 30 χρόνια!

ΔΕΘ / Ζωντανά από το avgi.gr η ομιλία του Αλέξη Τσίπρα | Αυγή